viernes, 1 de diciembre de 2017
Ana Mar Fraga Rábade: CHAIRA -PEDRAS -NATUREZA - MISTERIOS
Ana Mar Fraga Rábade: CHAIRA -PEDRAS -NATUREZA - MISTERIOS: http://culturaliagz.com/chaira-pedras-natureza-misterios
CAMIÑOS DA CHAIRA. CONTANDO AS PEGADAS CELTAS.
http://culturaliagz.com/caminos-da-chaira-contando-as-pegadas-celtas
CAMIÑOS DA CHAIRA. CONTANDO AS PEGADAS CELTAS.
http://culturaliagz.com/caminos-da-chaira-contando-as-pegadas-celtas
CASTRO DE VILAPENE. CONTANDO AS PEGADAS CELTAS
http://culturaliagz.com/castro-de-vilapene-contando-as-pegadas-celtas
CASTRO DE TAMOGA OU DO TORRILLON. CONTANDO AS PEGADAS CELTAS.
http://culturaliagz.com/castro-de-tamoga-ou-do-torrillon-contando-as-pegadas-celtas
MAMOA DE AMENIDO
http://culturaliagz.com/mamoa-de-amenido-en-pacios-moncelos-tamen-chamada-o-monte-do-ceo
lunes, 10 de febrero de 2014
Galicia Enxebre.
Terra mítica e máxica como ningunha,
tradicions, ritos, Druidas, profecías e oráculos.
Montes, vales, camiños, fontes, igrexas, bosques, todo isto e un gran libro aberto,
sabendo entender o que está oculto, estando a vista.
Cada monumento ten raíces, non está feito nun lugar calquera, senòn en puntos enerxéticos da terra, a maneira dos do corpo humán.
O Cebreiro, Ancares, O Piornedo, corazón do mundo Celta.
Camiño còsmico que serve de guía cara o noso destino.
Conxuros, Tardos( trasnos) perversos, lendas contadas polas nosas avòas ao caròn da lareira, cando a terra está en sombras, noite, escuridade, medos que enxendran misterio.
Bosque, árbore, lume e pedra.
Deusa Navía da fertilidade na cultura celta, atende a quen se lle achega.
Anfiteatro da nosa memoria, onde se mestura a realidade coa fantasía, Galicia máxica, única.
Honra o Himno galego, Breogán fillo de Brath, fundador de Brigantia.
Meigas feiticeiras dos ríos, Marimanta,Moucha,Lavandeira,Lurpia,Moura,Aureana. cruceiros gardando os cruces de camiños, víxiantes para que ninguén volte do máis Alá.
Latendo os misterios dende tempos ancestrais, seres que xurden do descoñecido, trainos o vento que zoa nas corredoiras de fragas umbrías, elas as meigas.
Batendo nas montañas unha ala contra algo.
Morriña, soa a gaita, e ò Himno prende nos ollos do mar de Rianxo.
Galicia Enxebre.
lunes, 6 de enero de 2014
PEDRA MOURA
Piosa e a súa Arca antiga, alí
onde levanta a terra,
amosa a mámoa sair.
Onde o vento e un azorraxe
longo,
zoando con desespero e terco
luír;
entre as frores de namorar
fungando,
o redor de mín, pasa bramendo, e
a súa dor
prende ó salaio en mín.
O NOSO MAR GALEGO
O
teu recendo mar ule a frescura,
como
aloumiño na cara,
deixas
para mín na beira un canto de serea,
e
no crepúsculo amosas a túa beleza.
GALICIA MEU PARAISO
Teño
que contarche que no berce do río durmo contenta
aquel
paxaro conta un conto a árbore que o abrangue,
verde
herba aloumiño da miña cara, e descanso dos pés,
teño
que contarche tantas cousas.
FINISTERRE
Onde ti meu emblemático Fines
Terrae,
chegan a mín as imaxes dun
misterio,
cando haí miles de anos aquí,
tiñan por certo que ó sol
apagaba nas súas augas,
e máis alá do sol estaba unha
rexión, de tebras e monstruos.
Ímpetu e forza do mar, imaxe
incrible, fulxír da lúa na túa
magnitude,
COSTA ÁRTABRA
Enclave
sublime, costa Ártraba,
camiño
dos sete faros ou,
Magnus
Portus Artabaorum,
lugar
do ángulo noroeste da costa galega,
AS TERRAS DOS ANTERGOS
Falaréivos a vos meus antergos,
petándome están as penas nas vosas
eiras,
daquela a vida era coitado bálsamo,
hoxe todo o voso herdo está preñado
de nocellas.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)